Friday, December 8, 2017

අසනි වැස්සක් වැහැපුදෙන්...

ඇසට ඇස හමු
නොවෙන ලෝකෙක
හිතක් තනියම මැරුණදෙන්...

අහස ගොරවන විදුලි කොටවන
අසනි වැස්සක් වැහැපුදෙන්...
නුඹේ ළඟ ඇති මගෙ හිතත්
අසනි වැස්සට හේදියන්...
සේදී සේදී වැහි දියට හිත
මරුන හිත පණ ඇදපුදෙන්....

Wednesday, December 6, 2017

වැඩිමල් ප්‍රේමය

මගදි නැවතෙන ගැටෙන
හරිම කලබල සැලෙන
හිතක් නැවතිලා
ටිකක් නුපුරුදු තැනක...


නොසිතාම දෙවරක්
ගැලවුණු හිතත් සතුටත්
අරගෙන දෑතකින්
යන්න ඔසවද්දි පයක්
කළා හිත තරවටුවක්
අරගෙන පය යලිත්
කන් දුන්නා හිතට පොඩ්ඩක්
ඒක වැඩිමල් හිතක්...

Tuesday, December 5, 2017

කිමද නුඹ හැමදාම

සුදු වැලි ඇතිරුව
පාසල් මාවත දිගේ 
නුඹ හෙමින් හෙමින් 
පියමැන්න හැටි 
දුටිමි මම හැමදාම 
සති අන්ත හවස් කල 
හොරෙන් මේ තැබෑරුම් 
ජනේලේ කවුළුවෙන්...
කිමද නුඹ හැමදාම 
ගනිනවද නුඹේ පය 
ගැටෙන වැලි කැට ගණන
අසන්නට සිතයි මට 
යන නිසා  බලාගෙන 
නොසෙල්වෙන රළු පොළොව...

Monday, December 4, 2017

දකින්නැති කව්රුවත්

ලියන කාලයේ මං
පෙම් පුවත, ප්‍රේමයේ පන්හිඳෙන්
ඉරගලත් පරව ගිය හවස්වල
ඇස් වලින් හිත් වලින්
ජීවිතේ සිරකරන්
සුසුම් උණුසුම් වෙන්න ඇති
නොදැක්කට කව්රුවත්
අහක යන උඩු සුළඟ
හිතට බර වැඩි නිසා
මං තාම තනියම අතරමං...

Sunday, December 3, 2017

බලාපන් මගේ හිත

වලාකුළු සිපගන්න 
උස් කඳු මුදුන් ඇත 
නොසෙල්වී අව් වැසිද 
ඉවසනා අපූරුව 
බලාපන් මගේ හිත,
අයුරු ඉවසන 
වෙනස්වන හැමදේම 
නොවෙනස්වු නියාවට...

Saturday, December 2, 2017

හඬගා කියමි මම

උන්මාද අහසට 
හඬගා කියමි මම 
නුඹ ඔහොම 
ලස්සන තාලෙට 
වෙන තරමටම ප්‍රේමණීය 
තනිවෙලා මගේ හිත 
ගොන්නක විඳවන 
සිතුවිලි මතක... 
ඉඳින් කියන් මට 
කෙතරම් අසාධාරණද 
නුඹ...?

Friday, December 1, 2017

එකක් නෑරම එකට

වැස්ස නුඹ,
මේ තරම් ඉක්මනට
ගෙවුණු මේ මතක
එකක් නෑරම එකට
තවරවපු හැටි දෑස මත
දුටුව දින සිට මම
මගේ පුංචි සුරංගනාවිය
යනෙන ගමනෙදි
වේදිකාව ළඟ
පළමුවැනි...

Tuesday, September 19, 2017

එකම එක මොහොතකට

මම එදා නුඹ එනකං...
තනියම බලාගෙන හිටි
තැන්වල...
බස් නැවතුම්වල
අදත් දකිනවා මම
පෙම්වතුන්...
එනතුරු බලං
මම වගේ
ඉවසිල්ලක් නැතුවම
දැකගන්න
එකම එක මොහොතකට
පතමි මං
එක්වෙන්න
නොවී විඳවන්න..

Saturday, July 8, 2017

විඳගන්න එනවා මං

මුමුණමින් හිතපුරා හෙමි හෙමින්..
නුඹ ලියූ ගී තනුව ඇසිල්ලෙන්..
දැනුනු නුඹෙ ආදරේ මේ තරම්..
විඳගන්න එනවා මං මොහොතකින්..

නොමැකෙනා මතකයෙන්..
ලියැවෙනා ගී පද වැලෙන්..
විඳිමි මං නුඹෙ ආදරේ..
මහමෙරක් තරමටම හද පෙතෙන්..

නුඹ ලියූ තනුව තුරුලට අරන්..
ගොතමි කතාවක් අපේ..
විඳගන්න මේ මිහිර හැමදාම..
ඉපදෙනා මතු භවයකත්..

Saturday, June 10, 2017

හිනාවෙන පිණි බිංඳු

හිනාවෙන පිණි බිංඳු
නොහිතාම යලි වරක්
කොඳුරන්න සවනගට
හිරු යලිත් එයි නේද
වසන්තය අරගෙනම...

වත්තෙ මායිම කොනක
දාස්පෙති ගාලකට
ලංව හැදුනට මොකද
සුදුම සුදු උඩවැඩියා
නුඹ හරිම හැඩකාර..

රංචු වෙන සමනලුද
නොනැවතී එක තැනක
දාස්පෙති දැක දැකම
නවතින්න පෙම් බඳියි
උඩවැඩියා අහලින්ම...