Sunday, July 13, 2014

නුඹ මැවූ සිරියාව, සැණකෙළියක්ම විය ...

වසත් කල හැඩ කෙරුව
සේද යහනා මැවූ
මිහිකතට පැහැය දුන්
සිරිය නුඹම විය
සරසවියට...

ලා රෝස මල් ඉහිණු
පෙම් කතා නෙත් හරුණු
සිතට සෙවණක් ගෙනා
මදනලක්ම විය අපට...

ගුම් නදින් සැනහෙනා
වා තාලය නුඹ නොමැති
අඩුව කෙලෙසක නම්
පුරවන්නද ..

ආදරණීය රොබරෝසිය,
නුඹ මැවූ සිරියාව
සැණකෙළියක්ම විය
පෙම් සිහින මවන්නට
සුවඳ සොයනා පෙමට...


පින්තූරය මුහුණුපොතෙනි.

6 comments:

  1. ඒ අඩුව හැමදාම තියේවි..

    ReplyDelete
    Replies
    1. අනිවාර්යයෙන්ම මචෝ....

      Delete
  2. ඇත්ත මචෝ ඒ ලස්සන ආයෙ කවද දකින්නද...
    දුකයි...
    ඒත් ඒ තමා සසර

    ReplyDelete
    Replies
    1. අපි ඇත්තට මුහුණ දෙන්න වෙනවනෙ කවදාහරි... හැමදේම සදාකාලික නැහැනෙ .... :)

      Delete
  3. නැතිවුණ ගසට වැළපෙන්න පෙර
    දැනත් හිටියානම් ගස් මැරෙන බව
    අලුත් පැල නොසිටවූයේ කීම?

    ReplyDelete
    Replies
    1. දැන සිටියා නම්
      හැර යන බව මෙතරම්
      ඉක්මනින්...
      තව ගසක් නොව
      සියක් සිටුවමි
      වලකන්න හැරයාම...

      Delete

හිතුනු දේ කුරුටුගාලා යන්න.... ඒ නැතත් කඩයිමට ගොඩ වුනාට ස්තුතියි....